การติดสนิทไม่ใช่แค่การกระทำภายนอกที่เห็นได้ด้วยตา แต่เป็น “ความสัมพันธ์ที่มีชีวิต” คือ การมีใจที่กระหายหาที่จะอยู่กับพระเจ้าตลอดเวลา การปรึกษาพระองค์ในทุกสิ่ง การรับฟังเสียงของพระองค์ และการดำเนินในพระประสงค์ของพระองค์...จงติดสนิทแล้วจะเกิดผล..."เพราะว่าถ้าแยกจากเราแล้ว พวกท่านจะทำสิ่งใดไม่ได้เลย" (ยอห์น 15:5)

ในพระธรรมโยชูวา บทที่ 4 ข้อ 1-7 ได้กล่าวถึงการทำ สัญลักษ์เพื่อเป็นเครื่องหมายย้ำเตือนถึงพันธสัญญาของพระเจ้า ที่เมื่อพวกเขามองเห็นสัญลักษณ์นี้ พวกเขาจะไม่ลืมและจำได้ถึงสิ่งที่พระเจ้าทำกับพวกเขา การลืม...ถึงแม้ว่ามันจะดูเหมือนว่ามันไม่สำคัญเท่าไหร่นัก แต่ในความเป็นจริงแล้วสำคัญไม่น้อยเลยทีเดียว การที่เราหลงลืมพระเจ้าอ

“พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า ผู้ทรงเห็นข้าพเจ้า” (ปฐมกาล 16:13) เพราะพระองค์ทอดพระเนตรเห็นความทุกข์ของนาง และทรงเสด็จมาพบเพื่อปลอบโยนและหนุนใจนางในยามที่นางรู้สึกโดดเดี่ยวและสิ้นหวัง พระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าที่ทรงมองเห็น และไม่ใช่การ มองเห็น ที่หมายถึง การเห็นว่าเรากําลังทุกข์ใจเพียงเท่านั้น แต่เป็นการ “เห็น” ข้างในหัวใจของเรา

การจากลาอาจเป็นเรื่องที่น่ากลัวและเจ็บปวด แต่มันเป็นส่วนหนึ่งของการเติบโต และเมื่อเรายอมให้พระเจ้านำทาง เราจะพบว่าการจากลานั้นไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นจุดเริ่มต้นใหม่ของแผนการของพระเจ้าในชีวิตเรา พระเจ้าไม่เคยทิ้งเราให้เดินทางคนเดียว พระองค์ทรงสัญญาว่า “เราจะไม่ละท่านหรือทอดทิ้งท่านเลย” (ฮีบรู 13:5)

ในตอนที่ฉันไม่รู้สึกตัว พระเจ้าจะอยู่กับฉันและช่วยเหลือฉัน พระเจ้าได้พลิกสถานการณ์ที่น่ากลัวให้เป็นช่วงเวลาที่ฉันรู้สึกมีสันติสุขที่สุด มันเป็นความรู้สึกดีที่เกิดขึ้นในจิตใจจนไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ พระเจ้าได้เปลี่ยนสถานการณ์จากความทุกข์ยากเเละ น่ากลัวให้กลายเป็นช่วงเวลาเเห่งการสรรเสริญและขอบพระคุณ