การติดสนิทไม่ใช่แค่การกระทำภายนอกที่เห็นได้ด้วยตา แต่เป็น “ความสัมพันธ์ที่มีชีวิต” คือ การมีใจที่กระหายหาที่จะอยู่กับพระเจ้าตลอดเวลา การปรึกษาพระองค์ในทุกสิ่ง การรับฟังเสียงของพระองค์ และการดำเนินในพระประสงค์ของพระองค์...จงติดสนิทแล้วจะเกิดผล..."เพราะว่าถ้าแยกจากเราแล้ว พวกท่านจะทำสิ่งใดไม่ได้เลย" (ยอห์น 15:5)

ในพระธรรมโยชูวา บทที่ 4 ข้อ 1-7 ได้กล่าวถึงการทำ สัญลักษ์เพื่อเป็นเครื่องหมายย้ำเตือนถึงพันธสัญญาของพระเจ้า ที่เมื่อพวกเขามองเห็นสัญลักษณ์นี้ พวกเขาจะไม่ลืมและจำได้ถึงสิ่งที่พระเจ้าทำกับพวกเขา การลืม...ถึงแม้ว่ามันจะดูเหมือนว่ามันไม่สำคัญเท่าไหร่นัก แต่ในความเป็นจริงแล้วสำคัญไม่น้อยเลยทีเดียว การที่เราหลงลืมพระเจ้าอ

“พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า ผู้ทรงเห็นข้าพเจ้า” (ปฐมกาล 16:13) เพราะพระองค์ทอดพระเนตรเห็นความทุกข์ของนาง และทรงเสด็จมาพบเพื่อปลอบโยนและหนุนใจนางในยามที่นางรู้สึกโดดเดี่ยวและสิ้นหวัง พระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าที่ทรงมองเห็น และไม่ใช่การ มองเห็น ที่หมายถึง การเห็นว่าเรากําลังทุกข์ใจเพียงเท่านั้น แต่เป็นการ “เห็น” ข้างในหัวใจของเรา

การจากลาอาจเป็นเรื่องที่น่ากลัวและเจ็บปวด แต่มันเป็นส่วนหนึ่งของการเติบโต และเมื่อเรายอมให้พระเจ้านำทาง เราจะพบว่าการจากลานั้นไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นจุดเริ่มต้นใหม่ของแผนการของพระเจ้าในชีวิตเรา พระเจ้าไม่เคยทิ้งเราให้เดินทางคนเดียว พระองค์ทรงสัญญาว่า “เราจะไม่ละท่านหรือทอดทิ้งท่านเลย” (ฮีบรู 13:5)

ในตอนที่ฉันไม่รู้สึกตัว พระเจ้าจะอยู่กับฉันและช่วยเหลือฉัน พระเจ้าได้พลิกสถานการณ์ที่น่ากลัวให้เป็นช่วงเวลาที่ฉันรู้สึกมีสันติสุขที่สุด มันเป็นความรู้สึกดีที่เกิดขึ้นในจิตใจจนไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ พระเจ้าได้เปลี่ยนสถานการณ์จากความทุกข์ยากเเละ น่ากลัวให้กลายเป็นช่วงเวลาเเห่งการสรรเสริญและขอบพระคุณ

เพราะเมื่อเราเข้าใจว่าทุกสิ่งในธรรมชาติเป็นการสร้างสรรค์จากพระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์และเปี่ยมด้วยพระคุณ สิ่งเหล่านี้ไม่เพียงแค่เติมเต็มความรู้สึกของเราในทางกายภาพ แต่ยังเติมเต็มความรู้สึกทางจิตใจและจิตวิญญาณได้อย่างลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น

“แต่สำหรับพระเจ้า ‘ในพระองค์ ไม่มีความเสี่ยงเลย’ เพราะพระองค์ทรงรู้ผลของทุกอย่างก่อนที่อะไรๆ จะเกิดขึ้น นี่แหละที่เป็นความหมายของความเป็นพระเจ้าที่สัพพัญญู พระองค์ทรงอยู่เหนือทุกๆ ความเป็นไปของการเสี่ยงทั้งสิ้น... และแน่นอนว่าชีวิตของมนุษย์มีเรื่องราวมากมายที่ท้าทายให้เราต้องเสี่ยง และฉันไม่สามารถบอกได้ว่าการเสี่ยงในเรื่องไหนที่จะทำให้ชีวิตของเราคุ้มค่ามากที่สุด นอกจากการเสี่ยงเพื่อพระเจ้า”

เป็นเรื่องน่ายินดี ที่ “พระเจ้าทรงเห็นเราอย่างที่เราเป็น ทรงรักเราอย่างที่เราเป็น และทรงยอมรับเราอย่างที่เราเป็น แต่โดยพระคุณของพระองค์ พระองค์ไม่ได้ปล่อยเราให้เป็นอย่างที่เราเป็น!”

พระเยซูเป็นความเมตตาของพระเจ้าในร่างมนุษย์ พระองค์ยอมสละชีวิตด้วยความเต็มใจเพื่อช่วยไถ่ชีวิตเเละให้ชีวิตใหม่กับเรา เเละทรงรับความผิดเเทนเราเพื่อเราจะกลายเป็นผู้ไร้ความผิดต่อพระเจ้า… นี่เป็นการเเสดงออกถึงความรักเเละความเมตตาอันใหญ่หลวงอย่างเป็นรูปธรรมของพระเจ้าเพื่อคนที่มีความผิดอย่างเรา